foto Gabriëlle Marks


Vanaf mijn 12-de zit ik als pianiste op het podium. Met tv optredens en als soliste bij jeugdorkesten in binnen- en buitenland begon  ik toen mijn  carrière met concerten van von Dittersdorf, Haydn, Bach en Pijper. Na het solisten examen, de Prix d’excellence en de Elisabeth Everts prijs en als winnaar van het Nationaal Piano Concours volgden optredens met pianoconcerten van Mozart, Beethoven, Mendelssohn, Weber, Schumann, Grieg, Ravel, Poulenc, Prokofief, Strawinsky, Messiaen, Willem Frederik Bon e.a.. Ik reisde naar Bulgarijê, Egypte, India, Israël, Denemarken, Engeland.
    Maria Stroo heeft mij een gedegen franse pianistiek geleerd. Een half jaar op een deel van een sonate studeren was geen uitzondering. Het puntje op de i was bij haar het boogje over 2 noten. Op masterclasses bij Geza Anda en Ilona Kabos leerde ik de hongaarse pianistiek kennen. Een volle toon, trefzekerheid en lef ontwikkelden zich door het enthousaisme dat ze toonden. Door Deszö Ranki kwam ik in contact met Ferens Rados, een bezeten docent van de Liszt Academie in Budapest, die niet het boogje aandacht gaf maar de stemvoering in de tussenstemmen. In Brussel had ik les van de spaanse pianist Eduardo del Pueyo die vooral aan de flexibiliteit van de vingers werkte. De vreemdste vingerzettingen, zoals de duim over je wijsvinger heen plaatsen, leerde je gebruiken. En Alicia de Larocha gaf me tijdens haar masterclasses heel veel rekoefeningen om het octaaf ruimer te kunnen nemen. Generatie genoten daagden me uit met hun interpretaties en technisch kunnen.
    De eerste keer dat mijn broer Maarten mij meenam als collega was met het Concert van Bartok waarin hij piano speelde en ik het celesta. Later schreef hij zijn bewerking voor 4 piano’s van de Sacre du Printemps van Igor Strawinsky. Met Ronald Brautigam, Gerrit Hommerson gaven Maarten en ik de première tijdens de ‘akoestische doop’ van Vredenburg in Utrecht gebouwd door Herman Hertzberger. Een langspeelplaat en TV-optreden bestaan nog uit de begin periode van deze samenwerking.
    Op enkele van Mendelssohns ’Lieder ohne Worte’ maakte Hans van Manen een ballet voor het NDT. De vleugel stond soms op rare plekken: een keer met het pedaal op het open elektra draadje van een rijnummer verlichting. De technici stelden me gerust: Nee, Marja daar krijg je geen schok van! Ik gebruikte het pedaal en de knal maakte indruk. Hm, toch maar van plek veranderen!
    In 1979 werd ik de vaste pianiste van het Schönberg Ensemble. Naast de Tweede Weense School componisten Schönberg, Berg en Webern breidde het repertoire zich uit met vele grote werken van Reger, Zemlinsky, Janacek, Messiaen, Gorecki, Ligeti, Kurtag, Henze, Kagel e.a.. Tournees naar Amerika, India, Duitsland, Hongarije, Oostenrijk maakte het ensemble, maar de reizen waar ik
me echt op verheugde waren die door Italië. Menigmaal rende zakelijk directeur Rosita Wouda de trappen van het vliegtuig af om te controleren of het instrumentarium in het bagageruim paste. Ook hobbelde het harmonium van mijn collega Gerrit Hommerson boven op een taxi voor ons uit en als het instrument in Italiaanse kabels hing om op een podium gehesen te worden hield het hele ensemble zijn hart vast. En het ensemble stapte pas in de trein als het instrument door de deur kon.
   





1993 was het jaar waarin ik met de cellist Hans Woudenberg het kamermuziek ensemble Wendingen oprichtte. De beeldende kunst werd een onderdeel van de concertseries in Amsterdam, Den Haag, Groningen en Heemstede. Violiste Heleen Hulst, fluitiste Marieke Schneemann en klarinettist Frank van den Brink waren vaste spelers van dit ensemble. In juni 2008 vond het 15-jarig jubileum plaats op 20 locaties aan de Herengracht-Amsterdam waaraan 30 musici en beeldend kunstenaars meewerkten.
Zeer bijzondere samenwerking met de tenor Zeger Van der Steene in de Winterreise van Schubert en de sopraan Rosemary Hardy in Das Buch der Hängenden Gärten van Schönberg wil ik hier memoreren. 
    De Vrienden van het Concertgebouw nodigen mij al jaren uit om met de orkestleden concerten te geven in de Kleine Zaal. Ook bij de Uilenburg concerten ben ik geregeld te gast. Met sopraan Irene Maessen toerde ik door Nederland met het ‘Liedrecital à la carte’ waarbij het publiek een keuze maakt uit 100 liederen. Verder wil ik hier noemen de samenwerking met de fluitisten Paul Verhey, Rien de Reede, trompettist Peter Masseurs, klarinettist Arjan Woudenberg, violiste Jacobien Rozemond, percussioniste Tatiana Koleva, fagottist Remko Edelaar, het Fodor- en het Farkas Quintet en de pianisten Ronald Brautigam, Stanley Hoogland, Xak Bjerken en Miri Yampolsky. 
    Er zullen weer Sacre concerten plaats vinden met het Amsterdam Piano Quartet o.a. in Parijs op 19 juni 2011.
    In Frankrijk heb ik de artistieke leiding van een festival. Een concert, een expositie en een kinderevenement vinden in de laatste week van juli plaats. In 2011 met als thema ‘la Boîte à jououx’ van Debussy.


EN FRANÇAIS:
Marja Bon a étudié le piano avec Marie Stroo et termine ses études avec le Prix d'excellence et Elisabeth Everst Price. Elle poursuit ses études à New York avec Martin Canin et à Budapest avec Ferenc Rados.  En tant que soliste elle a joué sous la direction de chefs tels que Ernest Bour, Willem van Otterloo, Edo de Waart, Christopher Seaman et Yoav Talmi. Elle a collaboré dans la production de Hans van Manen "Lieder ohne Worte" (1977) pour ‘Het Nederlands Dans Theater’. En 1979, elle devint la pianiste de l'Ensemble Schoenberg dirigé par Reinbert de Leeuw, l’ensemble avec lequel Marja Bon a collaboré sur plusieurs CD avec des œuvres de Schoenberg, Janaceck, Kagel et Messiaen. Fondatrice de l’ensemble Wendingen d’Amsterdam et du ‘Tharaux Arts & Musique’ un festival dans le Sud de la France. Marja Bon est active dans le répertoire de musique de chambre contemporain.

Elle est membre du ‘Amsterdam Piano Quartet’ spécialisé en musique pour plusieurs pianos. L’APQ a la permission des héritiers de Strawinsky de jouer l’arrangement pour 4 pianos du Sacre du Printemps fait par son frère Maarten Bon.  Un concert pour la radio France aura lieu à Paris en juin 2011